Witold Nowakowski

ks. Witold Nowakowski, (12.02.1875-12.03.1935) – proboszcz solecki w latach 1904-1914; święcenia kapłańskie otrzymał 25 listopada 1900 r. W latach 1903-1904 pracował w parafii w Ostrowie (gm. Gniewkowo), a następnie w latach 1904-1914 był proboszczem parafii św. Stanisława w Solcu, gdzie zastąpił zmarłego księdza Stanisława Napierałę. Z powodu złego stanu technicznego starego kościoła, który ze względu na bezpieczeństwo wiernych został zamknięty w 1907 r., a dwa lata później rozebrany, w latach 1911-1912 doprowadził do wybudowania nowej murowanej świątyni. W tym samym czasie prowadził ożywioną działalność literacką. W 1906 r. na łamach „Dziennika Poznańskiego” opublikował w sześciu częściach pierwszą historię naszego miasta „Z dziejów miasta i parafii Solca nad Wisłą”. Pod pseudonimem Wingolf publikował broszury w serii wydawniczej „Za Prawdę”: „Częstochowa najdroższy nasz skarb”, „Chrystus Pan Bogiem” czy „Czemu jestem katolikiem. Kilka słów o modernizmie” (ta ostatnia dostępna jest w internecie pod adresem: http://www.ultramontes.pl/wingolf.htm). Tworzył również większe utwory o tematyce biblijnej: „Jeremiasz: dramat poetyczny w 4-ech aktach osnuty na tle bibljnem”, „Jezus Messyasz. Poemat biblijny w 4 częściach”, a także „Nowenna do świętej Teresy od Dzieciątka Jezus” i „Tajemnice mszy świętej : obrazek religijny według Calderona”. W 1915 r. objął parafię w Kędzierzynie k./Gniezna, gdzie sprawował posługę kapłańską aż do śmierci. Tam też został pochowany na przykościelnym cmentarzu.