Jerzy Szatkowski

Jerzy Szatkowski (ur. 15.01.1940 w Solcu Kujawskim – zm. 02.04.2019 r. w Poznaniu) pisarz i poeta. Debiutował jeszcze jako uczeń, wierszem pt. „Spotkanie” opublikowanym w 1959 roku w czasopiśmie „Pomorze”. Uczeń soleckiego Liceum Ogólnokształcącego, absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Samuela Bogumiła Lindego w Toruniu. Ukończył polonistykę w Studium Nauczycielskim w Poznaniu i od tego momentu osiadł w Wielkopolsce. Mieszkał kolejno w Suchym Lesie, Wirach i już do końca w Antoniewie. Debiutancki tomik poezji pt. „Nie znam żadnego śpiewu” wydał w 1968 roku. W latach siedemdziesiątych, jako poeta i nauczyciel – polonista brał udział w „Spotkaniach literackich przy kominku” organizowanych przez Pałac Kultury w Poznaniu. Prywatnie przyjaciel Edwarda Stachury oraz Ryszarda Milczewskiego – Bruno. Poza wierszami pisał także powieści m.in.: „To tak nieprawdopodobne, że aż prawdziwe” (2010), „Tryptyk” (2011). Pracował jako nauczyciel m.in. Państwowym Zakładzie Wychowawczym w Antoniewie. W 1989 roku został redaktorem naczelnym reaktywowanego czasopisma „Okolica Poetów”. Laureat licznych konkursów i turniejów poetyckich. Otrzymał m.in. nagrodę im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno, nagrodę im. Klemensa Janickiego (2003 r.), Wielki Laur Poezji XIV Międzynarodowej Jesieni Literackiej Pogórza (2005 r.) oraz Medal Jerzego Sulimy-Kamińskiego (2012 r.). Za powieść pt. „Epistoły”, w której znajduje się m.in. kilka soleckich motywów, otrzymał Bydgoską Nagrodę Literacką „Strzałę Łuczniczki” (2013 r.). Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi.