Franciszek Pazgrat

Franciszek Pazgrat (29.09.1900 – 05.10.1939) – ostatni przedwojenny komendant Policji Państwowej w Solcu Kujawskim; Pochodził z Mosiny w Wielkopolsce. Pod koniec I wojny światowej służył w armii niemieckiej, potem wraz ze swoim ojcem Stanisławem wziął udział w Powstaniu Wielkopolskim. Po wojnie rozpoczął służbę w Policji Państwowej. W Głębokiem (przed II wojną światową woj. wileńskie, dziś. Białoruś) ukończył Szkołę Posterunkowych Policji Państwowej. Od 1930 r. pełnił służbę w Kobylinie koło Krotoszyna. Należał do Wielkopolskiego Związku Myśliwych. 16 lutego 1937 r. został mianowany komendantem posterunku policji w Solcu Kujawskim. Już wiosną 1937 r. otrzymał podziękowania od starosty bydgoskiego za ratowanie ludzi i mienia w czasie powodzi. Był odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, medalem „Za Długoletnią Służbę”, a także Brązowym Krzyżem Zasługi. Był dwukrotnie żonaty, miał czworo dzieci. Po wybuchu II wojny światowej zdecydował się wysłać swoich bliskich do rodzinnej Mosiny. Sam pozostał w Solcu. Na początku października został rozstrzelany przez Niemców w Przyłubiu. Po wojnie, staraniem córki Longiny Jóźwiak udało się odnaleźć miejsce pochówku Franciszka Pazgrata. W 1997 r. staraniem władz miasta, prochy ostatniego przedwojennego komendanta policji w Solcu Kujawskim przeniesiono na cmentarz przy kościele pw. Św. Stanisława.