Rocznica Powstania Wielkopolskiego

94 lata temu, 27 grudnia 1918 r. wybuchło Powstanie Wielkopolskie – jeden z kilku polskich zbrojnych zrywów niepodległościowych zakończonych sukcesem. Powstanie to nazywano czasem także Powstaniem Grudniowym.

Powstanie wybuchło w związku z wizytą w Poznaniu Ignacego Paderewskiego. Na przełomie 1918 i 1919 r. powstańcy opanowali większość terenów byłego tzw. Wielkiego Księstwa Poznańskiego.

Północny front Powstania przebiegał w pobliżu dzisiejszej południowej granicy gminy Solec Kujawski. W styczniu 1919 r. podczas potyczki z Grenzschutzem w okolicach Chrośny polegli dwaj powstańcy Michał Dyrda z Jaksic oraz Franciszek Piotrowski z Pęchowa. 30 marca 1921 r. ich zwłoki zostały przeniesione na cmentarz przy kościele pw. św. Stanisława. W 1936 r. na mogile postawiono pomnik. Podczas II wojny światowej został on rozebrany przez Niemców. Po wojnie pomnik ten został odbudowany, ale bez zwieńczenia ze słowami „Bóg i Ojczyzna”, które przywrócono dopiero w latach 90.

Innym miejscem upamiętniającym Powstańców Wielkopolskich była płyta Nieznanego Powstańca Wielkopolskiego, ufundowana w 1926 r. przez Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej. Płyta ta pierwotnie znajdowała się przy wejściu do Parku Miejskiego, a w 1930 została przeniesiona na ul. Marszałka Piłsudskiego (dziś 23 Stycznia), przy przejeździe kolejowym. Płyta ta została zniszczona przez Niemców jesienią 1939 r.

Upamiętnieniem Powstańców Wielkopolskich jest w naszym mieście także ul. Powstańców, której przedłużeniem jest droga do Chrośny.

Powstanie Wielkopolskie zakończyło się 16 lutego 1919 r. rozejmem w Trewirze. Tereny objęte Powstaniem włączono do Polski po podpisaniu Traktatu Wersalskiego 28 czerwca 1919 r.

Medal z okazji 70. rocznicy Powstania Wielkopolskiego wybity przez Polskie Towarzystwo Numizmatyczne w Poznaniu, w Mennicy Państwowej w Warszawie - 1988 r. (ze zbiorów Muzeum Solca).

 

 

Grób Powstańców Wielkopolskich w Solcu Kujawskim.